(اگر تنها ترین تنها شوم باز هم خدا هست)  اگر ؟ همیشه این اگر برام سوال بوده .وجود این اگر یعنی شاید زمانی تنها ترین تنها شدم . شاید ؟ زمانی ؟ مگه غیر از اینه که ما همیشه تنهاییم ؟ زمانی که تنها نیستیم کی باهامونه ؟ یعنی یه مواقعی یکی دیگه میاد تو وجودمونو و ما تنها نیستیم اون مواقع . عقلتون چی می گه ؟ این امر امکان پذیره ؟ غیر از وجود خودمون شخص دیگه ای اجازه داره بیاد داخل وجودمون ؟ نه ! اصلا فرض که ما خودمون اجازه بدیم ، مگه می تونه بیاد ؟

تو کل دنیا هیچ کس وجود نداره جز " من " . یک و تنها یک نفر .اگه قرار باشه مشکل کسی حل شه فقط خود شخص می تونه با تمرکز و فکر کردن راه حلی براش پیدا کنه . حتی اگه دوستایی داشته باشه که می تونن کمکش کنن حاضر نیست کمکشون رو قبول کنه و فقط تصمیم خودش رو عملی می کنه .

گرچه در اکثر موارد آدما حق دارن . چون اطرافیان با چهره ی واقعی نمیان جلو . هر نوع نقابی که دلتون بخواد می زنن و با چهره های تزئین شده میان . میان که چی؟ کمک کنن ؟ کاش که کمک بود . میان که زیبایی نقابشون رو به رخ دیگرون بکشن . بگن که آره منم بزرگ شدم و یاد گرفتم چتو باید نقاب درست کنم . این شده دلخوشیشون .

البته در اکثر موارد حق با آدماست ! پس کار اشتباهیه که دیگران رو به حریم شخصی وجودم وارد کنم . فکر درست سودش واسه منه . فکر غلطم ضررش !

تنهاترین تنها بودم و هستم . اصلا تنها بودن مگه بده ؟ چه تو کنج یه پارک بزرگ و ساکت در حال خوندن کتاب میلان کوندرا باشم و چه تو یه پارتی با همه ی دوستای پسر و دختر . در هر دو حال تنهام .آخه اونام تنهان . اونا هم جز خودشون کسی باهاشون نیست .

لذت بردن از این یگانگی (تنهایی) واسم جالبه . چون همه با این وجود که تنهان ازش لذت نمی برن . فکر می کنن وقتی بین چند میلیارد آدم دارن زندگی می کنن دیگه تنها نیستن . ولی نمی دونن که لذت زندگی به اینه که تنها آفریده شدیم و تنها باید جواب پس بدیم ...

پی نوشت :

1. تابستونه . بارون می باره . ولی یک ساعتی بیشتر دووم نداره . بعدشم آفتاب می شه . صاف صاف . آسمون دلش گرفته بود که اینجوری بارید ؟ نه ! آسمونم یاد گرفته چه جوری نقاب بسازه واسه خودش .
2. همیشه حق با آدماست .
3. نکنه دیر بشه . غروب باید برم بیرون و هنوز نقابمو درست نکردم . زیاد کار نداره . الآن می رم روش کار می کنم . نیازش دارم .